Bingo (Loteria Lotto) w metalowej puszce (757)

Bingo może pochodzić od gry zwanej Lotto, popularnej we Włoszech w roku 1530. Słowo Bingo pochodzi od zniekształcenia słowa Beano, nazwy gry popularnej w USA w latach 20. Natomiast Beano to pochodna angielskiego słowa "bean" (fasola), gdyż to właśnie ziarna fasoli były wykorzystywane do przykrywania wyczytanych cyfr.

Każdy gracz dostaje kartę z kombinacją numerów. Wyznaczona osoba wyciąga z woreczka znacznik z numerem i na głos odczytuje jego wartość. Wylosowany znacznik jest odkładany, tak aby nie mógł być wylosowany ponownie. Gracze szukają na swoich kartach wywołanego numeru, jeżeli znajdą – zaznaczają ten numer. Losowanie oraz ogłaszanie numerów jest kontynuowane, do momentu kiedy któryś z graczy nie uformuje ustalonego wzoru na swojej karcie, a następnie nie ogłosi tego poprzez głośne powiedzenie słowa "Bingo!".

ZAWARTOŚĆ:

• plansza z liczbami (wymiary: 260x295 mm)
• 90 plastikowych znaczników do umieszczania na kartach (+/-) (średnica: 16 mm)
• 48 kart bingo (wymiary: 155x75 mm)
• 90 drewnianych znaczników z liczbami (średnica: 18 mm)
• woreczek (wymiary: 120x160 mm)
• instrukcja